Vice Venus

Les tables des bon vivants #1

16 AUGUSTUS 2010

Het eerste etentje is achter de rug. Het was een inspirerende avond met goeie verhalen, lekker eten en mooie wijnen.

Kok Jakomien staat in haar pan bechamelsaus te roeren. Agnes loopt druk de trap op en af met glazen, borden, bestek en handgeborduurde servetjes. Ik prik aan tafel de amuses in elkaar. Bolletje mozerella, blaadje basilicum, cherry tomaatje. Ruud arriveert. Hij schreeuwt wat naar boven. Ik versta er niets van. "Wat zeg je nou?!" Of ik even wil helpen. De wijnen moeten de koelkast in.

Om zes uur belt de eerste gast aan. Telke Ruhe. Ik ken Telke niet, maar ze blijkt een aardige dame. Na haar druppelt de rest binnen. Het feest kan beginnen. Enigszins ongemakkelijk sta, draal en loop ik tussen de gasten door. Ik hou ervan om de kat uit de boom te kijken. Vreemde mensen vind ik eng. Gelukkig besluit ik de aanwezigen maar gewoon aardig te vinden. Dat praat meteen een stuk makkelijker.

We beginnen in de voorkamer. Ruud doet de introductie. Ironisch serieus met een vleugje emotie. Typisch Ruud, tenminste, voor zover ik hem ken. Hij vertelt hoe het idee voor etentjes een paar jaar geleden ontstond. Zomergasten heette het toen. Dan gaat hij verder met wat we vanavond kunnen verwachten. Ongeveer, want; "er is maar 1 regel en dat is: er zijn geen regels.". The Wine Man en Agnes' Anno 1867 komen ook aan bod. De één verzorgt de wijn, de ander de locatie.

Om zeven uur gaan we aan tafel. Mooi gedekt en we passen er alle 12 aan. Ruud en ik zitten ieder aan een hoofd. En bij elk bord staat de vooraf bestelde fles wijn. Men heeft een uiteenlopende smaak. Lekker. Ik zie rosé, wit, rood en bubbels. Dat wordt proeven.

Jakomien dient het voorgerecht op. Krokante bruschetta met gegrilde paprika en oude kaas. Heerlijk. Al kauwend en krakend beginnen we met de introductie. Eerst Ruud, dan ik. Ik krijg het een beetje warm. Rode wangen. Wat wil ik ook alweer vertellen? In drie zinnen ben ik klaar. Als een riedel; "ik ben Femke van Tot en met ontwerpen, ik ontwerp, fotografeer en schrijf". Ik vergeet prompt mijzelf te vertellen. Dus wie ik bén en niet wat ik doe. Zonde. Volgende keer beter.

Het woord gaat naar de gasten en dan belanden we in de dynamiek van verhalen, types en vragen waar het deze avond om te doen is. De gesprekken zijn interessant. Het blijft op een redelijk veilig niveau hangen, we gaan niet heel privé, maar toch scheren we wel langs insinuaties van passie, idealen en emotie. We hebben het over burnouts, crowdfunding, India, kraken, social media, Rotterdam, wijn, rechts, TEDx, onderuit gaan, vreselijke bazen, keuzes maken, verandering, inspiratie, Scheveningen en wielrennen.

De rode draad van de avond, dat was toch wel 'de ommekeer'. Dat moment waarop een mens genoeg achter de wereld aangehold heeft en besluit dat de wereld maar even achter hem aan mag rennen. Of deze hem anders gewoon effe met rust laat.

 

Pauze.

 

Onze gasten waren:

Elbert rikken, Arie van Es, Ruby Vrolijk, Hajo Doorn, Daan Neleman, Telke Ruhe, Olof van der Wal, Pim Betist, Emma van der Klooster en Pamela Wilhelmus.

 

Het diner:

• Amuse van mozerella, basilicum en een cherry tomaatje

• Bruschetta met gegrilde paprika en oude koeien- of geitenkaas

• Vegetarische lasagne met courgette, tomaat en kaas

• Pijnboompittentaart met vanille ijs en aardbeien besprenkeld met Balsamico azijn

• Koffie met chocolaatjes

 

Facebook Anno 1867 The Wineman  Ruud Tompot Femke Hoogland