Vice Venus

vicevenus inTERVIEWT ALLESKUNNER MANUELA GONCALVES TAVARES

23 MEI 2011

‘Shiiit! Dat wil ik óók!’ Manuela Gonçalves Tavares over koken, draaien, masseren & basgitaar.

Tekst: Monique Woning

Foto: Maaike de Boer

Alles willen én kunnen. Bij Manuela lijkt het zo te werken. Zodra er iets op haar pad komt wat haar inspireert rust ze niet voordat ze het zich eigen heeft gemaakt. Inmiddels is Manuela een dansende, draaiende en masserende Rotterdamse topkok met nog een hele waslijst aan nieuwe wensen, dromen en ambities. 

Al meer dan 10 jaar werkt Manuela als professioneel kok. Ze stond in Rotterdamse topkeukens zoals De Engel, Kip en La Vilette, maar ook in Lunchroom Open, Metamorfose, Grand Café LOOS, Entree en Restaurant Maaszicht. De afgelopen zes jaar is ze de drijvende kracht achter restaurant Toko 94 geweest. Vorig jaar startte ze met haar eigen cateringbedrijf: ManuKookt.

‘Waar mijn passie voor koken vandaan komt…? Tja! Weet je, als kind wilde ik wat ieder meisje wil: zingen, dansen, optreden. Gek, want uit een echt creatief gezin kom ik niet. Eén van mijn zussen werkt op een psychiatrische afdeling, een tweede is nota bene gevangenisbewaarder. Ja, m’n jongste broertje heeft een bijbaan bij restaurant Eendracht, dat dan weer wel.’

Tien uur ‘s avonds, Rotterdam-west. Manuela Gonçalves Tavares, koud thuis van haar werk, houdt – zoals het een horecadame betaamt – een sigaret tussen haar vingers. Kijkt schuin omhoog, teruggaand in de tijd. ‘Aan de koksschool had ik het niet naar mijn zin. Met al een paar scholen achter de rug, wilde de Zomerhof scholengemeenschap me nog wel hebben. Ik koos voor de horecarichting, dat leek me nog het minst vervelend. Dat bleek te kloppen. Mijn stage bij Herman de Blijker was zó anders dan school! Op de werkvloer ruík je, zíe je en próef je! Ik was veertien, puberaal, eigenwijs en had een grote mond. Dat was gauw weg bij Herman. Bij de Engel werd ik van boeffie een serieuze kok.’

Om kennis op te doen werkte Manuela bij zo veel mogelijk horeca-ondernemingen. Loos, La Stanza, de Tuin van de Vier Windstreken, Open, Coenen. ‘Zelfs bij Chinese restaurants solliciteerde ik, voor de Aziatische kneepjes. Dan kwam de vraag, “spreek je Chinees?” en dan was het schluss.’ Gelukkig mocht ze bij een Aziatische vriend in zijn Brusselse keuken komen pottenkijken. De interesse van Manuela beperkt zich overigens niet alleen tot het koken. ‘Ik kwam een keer in de Danssalon, zag de dansers en dacht, “Dat wil ik ook!”. Niet lang daarna mocht ik komen dansen eerst in het Maastheater en later in Now&Wow.” Manuela werkte in die tijd bij Martin Strik van KIP: ‘als mijn werkdag er bij hem op zat ging ik snel naar huis voor een douche en dan het podium op.’ In 2005 maakte Manuela samen met twee vrienden de stap naar het zelfstandig horeca-ondernemerschap: Toko94 ontstond. Daar werkte ze vijf jaar met overgave. Vorig jaar herfst begon het weer te kriebelen: ‘Toko94 liep goed en ik zocht een andere uitdaging. Dat werd mijn eigen cateringbedrijf, ManuKookt.’

In 2007 werd Manuela dj, masseuse én de organisator van de zogenaamde ‘Clitz’-feesten, speciaal voor jong vrouwelijk talent. Vanaf dat moment had je ManuDraait, ManuMasseert én ManuEvents. ‘Ik wil mezelf als package deal aanbieden. Als ik een feest organiseer, wil ik ook koken, draaien en masseren. Ja, dan moet ik dingen uit handen gaan geven, maar dat heb ik nu wel geleerd.’

Zo’n leermoment kwam een jaar geleden. Opeens was het op. ‘M’n been deed het niet meer. Zat ik op een kruk te koken. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Uiteindelijk ben ik bij een osteopaat terechtgekomen. Na één behandeling liep ik zonder krukken weg. Door een verkeerde houding en te veel werken zat alles vast. Die knie blijft een zwakke plek, maar als-ie weer gaat zeuren, weet ik dat ik moet minderen.’

Deze zomer heeft Manuela een mooie klus in de wacht gesleept: programmeren voor de EuroGames die van 20 tot en met 24 juli in Rotterdam plaats zullen vinden. Dit is een internationaal sport- en cultuurevenement voor gays. Manuela organiseert het ‘Colour Festival’. Met the spoken word en jonge, getalenteerde dj’s laat ze zien: ‘Dit hebben wij in huis in Rotterdam!’. Voor daarna staat er alweer iets moois op het programma. ‘Met dj-producer Dennis Quin ga ik m’n eigen track maken.’ Heft de armen ten hemel: ‘Oh, ik hóóp dat ’t een hit wordt!’

Valt er nog iets te wensen? ‘Jawel. Basgitaar leren spelen, en drummen. Als ik iemand bas zie spelen, denk ik “Shiiiiiit! Waarom kan ik dat niet?!” Ook wil ik echt iets bereiken met draaien. Oh ja, dat eigen lifestyle-kookprogramma op tv wil ik ook … en verder gewoon gezond zijn!’