Vice Venus

Verslag debat Subsidie: motor of killer van Creatief Ondernemerschap?

15 SEPTEMBER 2010

Op 11 september 2010 organiseerde VICEVENUS een debat tijdens DWWW. Een verslag.

Tekst: Christie Haalboom | Fotografie : Mirjam van der Hoek

Ondanks dat Aziz er nog niet is gaan we van start. De witte zaal van Arminius zit tot achterin vol en Rineke Kraaij, de debatleider, wil ons niet langer laten wachten. Aan tafel zitten  Anton Molenaar van Leefbaar Rotterdam, Hajo Doorn van Worm, Arno Bonte van GroenLinks, 'onze' Susanne Volder en uiteindelijk ook Aziz Yagoub van Revolt. Mijn interesse gaat uit naar de mening van  beide heren uit de politiek n.a.v. mijn betrokkenheid bij Artpark. Binnenkort gaan we het projectplan presenteren en dan is het handig om van te voren te weten hoe ze tegenover nieuwe initiatieven staan die een financiële injectie nodig hebben.

De termen Creatieve Industrie en Kunst&Cultuur zijn breed en worden met elkaar verward. Om argumenten tastbaarder te maken versmalt de discussie al gauw rondom het WATT-drama. Niet iedereen kan zich daarmee identificeren, maar voor mij maakt het de discussie concreet. Want is die subsidie nou een motor of een killer?

Anton trapt af. “Een motor? Nee, sowieso niet, de motor is de mens zelf.” Hajo maakt duidelijk dat subsidie vaak samen gaat met paradoxale eisen vanuit de overheid, zodat een verwarrende afhankelijkheidsrelatie wordt gecreëerd. Arno denkt een positieve draai aan het gesprek te geven: “Kunst & Cultuur zijn nodig! De economische waarde van de creatieve industrie is 70 miljard! Het levert ons wat op.”

Helaas wordt dit optimisme meteen de kop in gedrukt door Susanne: “Subsidies kunnen een killer zijn als ineens de kraan dichtgedraaid wordt. Je kan niet verwachten dat je een initiatief opstart, vervolgens ernaar kijkt vanuit een economisch perspectief (lees: het moet zo snel mogelijk wat opbrengen), na 2 jaar besluit dat het resultaat tegenvalt en de boel dus weer opdoekt, zoals bij WATT is gebeurd. Zo geef je een project niet de kans om organisch te zijn, te groeien. Waarom kijkt Rotterdam niet verder dan 4 jaar, waar wil je over 10 jaar zijn? Wat wil je uitdragen? Wat is van belang, ook op de langere termijn?”

Aziz benadrukt dat goed gekeken moet worden waar de subsidie terecht komt. “Wat is belangrijker? De nieuwe vloerbedekking van De Doelen, of geven we de WATT de mogelijkheid zichzelf waar te maken? Geven we Rotterdam de kans de goede naam die het ooit had in de Dance Scene terug te winnen?”

Rineke schakelt snel en leidt de discussie op een prettige en slimme manier. Ik schrijf druk door, hieronder wat random opmerkingen die ik het waard vond te noteren;

Van alle subsidies in subsidieland gaat er maar een heel klein deel naar Kunst & Cultuur (0,6%). 90% van dat potje gaat naar erfgoed (musea). Er gaat dus maar een heel klein deel naar nieuwe initiatieven. En als dat dan her en der dreigt te mislukken, zoals de WATT, dan gaat het in verhouding dus om maar 0,0000000000001% (om en nabij...) dat down the drain gaat. Is het reëel om daar nog überhaupt moeilijk over te doen?

Geen subsidie = stilstand = verschraling van de stad en zullen we verworden tot Meppel aan de Maas.

Hoe 20% bezuinigen? Fundamenteel korten op grote instellingen, zodat het dubbele aantal subsidies aan kleine aanvragen toegekend kunnen worden.

'De creatieve sector moet zich zichtbaar maken.' Waarom? We zijn een kleine sector, waarom zouden we daar stoer over doen?

De zichtbaarheid moet komen vanuit de ondernemers en moet niet bepaald worden door de overheid.

Citybranding is 'shit', waarom moeten we Rotterdam telkens een ander imago aanmeten? Waarom kijken we niet naar wat Rotterdam is, gezien door de ogen van de Rotterdammer, maar ook internationaal? We hebben het IFFR dat internationaal allure heeft, waarom zouden we dan in vredesnaam het Rotterdam Media Fonds halveren?

We moeten de creatieve industrie verbinden met goede producenten.

Door de negatieve berichtgeving rondom dance evenementen (Danceparade, WATT, Hoek van Holland) is er een verschuiving van creatieve speerpunten in gang gezet van Dance naar Nieuwe Media. Hoewel bijvoorbeeld niet iedereen snapt wat V2 doet, zijn ze internationaal gezien een heel bekende speler en dus waardevol!

De oplossing is wellicht een lichte anarchie als in Berlijn? Minder blauw op straat, waardoor er meer creativiteit ontstaat!

Rotterdams Meest Beruchte spit de samenvatting het publiek in. Je ziet hem denken, zijn hersenen draaien op volle touren, aan de woordenstroom lijkt geen einde te komen, freestylen is een kunst, tot hij er abrupt een einde aan maak: “Afronden, man!”