Les tables des bon vivants #3

31 AUGUSTUS 2010

Het was een licht hysterische avond. Als verwacht. Ik zat aan tafel met vier dominante alfa mannetjes, 3 heren en 4 (semi-)single dames. Oh my god. Testosteron flying around. Haantjes en kippetjes.

Les tables des bon vivants #3

Ik begin de avond met een verhaal over liefde, India en Rotterdam. Mijn eerste echte persoonlijke openheid aan deze tafel. Staccato. Hakketak. Van links naar rechts. Onbegrijpelijk, maar ik geloof dat de grote lijn best aankomt.. hoop ik. Dan Ruud. Die gaat los over heel vroeger. België en de Elfstedentocht.

We hebben de organisator en de kroegbaas, na ons, als eerste gepland. Dat blijkt tactisch inderdaad het meest verantwoord. En hoewel de organisatorische figuur denkt dat hij ontzettend diep en persoonlijk gaat, blijft hij nogal hangen bij luidruchtige bedrijfsanekdotes. Desalnietemin, zeer vermakelijk. De kroegbaas zweeft van zijweg naar zijweg. Zijn rode draad wordt vooral met one-liners aan elkaar geknoopt. Vervolgens een dame met veel werk en weinig privé. Daarna de vrouw met een onbedoeld liefdesdrama. Gevolgd door de mooie man die maar niet wil genezen. Waarna we belanden bij de mysterie guest. Ooit Europa’s grootste belofte in de basketbal. Dan een eenzaam meiske. De niet zo persoonlijke, maar wel gelukkige dame. Een Indo meneer met Chinees bloed. En, als laatste, de Unilever man die de mooiste vrouw op aarde heeft veroverd.. We gaan van een nuchtere hak op de tak naar een hoogwaardig alcoholische theatershow.

Veel verhalen, nog meer reacties. Wederom een volle avond. Ruud en ik leren dat het om de introductie gaat. Dat is al heel veel. Meer past er ook niet. Want de avond is vervlogen en de nacht begonnen. Het is na twaalven. We doen de wensen. Ze zijn kort, maar mooi. Mini-pareltjes die nog even benadrukken waar iemand voor staat (mocht dat nog niet duidelijk zijn na 5 uur ouwehoeren). Mensen gaan, anderen blijven. Woorden beuken. Wijn vloeit. Om half drie stap ik op.


Conclusie:
Wat mij deze week opviel, was het verschil tussen man en vrouw. De dominante man. De afwachtende vrouw. Leiden en geleid worden. Of nee, geleefd worden zelfs. En het lastig vinden om de eigen grenzen te herkennen. De vrouw dan. De man had daar niet zoveel problemen mee.



Pauze.




Onze gasten waren:
Jasper Scholte, Niek de Rooij, Tony Clerks, Molly Molloy, Martijn de Koning, Anne van Eijck, Bas van der Heide, Léonie Menssink, Lotte Smelik en Nathalie de Vries.

Het diner:
• Pesto hapjes
• Gazpacho soep
• Tortilla met groente en sla
• Chocolademouse
• Koffie met chocolaatjes


P.S.
Wine Man, die hele lichte rosé was uitzonderlijk lekker, dank u wederom!

 

Facebook external Anno 1867 external The Wineman external Ruud Tompot external Femke Hoogland external

#vicevenus Tweets